گرانولاتورهای اکستروژن کود رایج شامل گرانولاتورهای اکستروژن دو غلتکی و گرانولاتورهای اکستروژن قالب تخت (حلقهای) هستند. در طول فرآوری کودهای مرکب، این گرانولاتورها ممکن است عناصر نیتروژن را بر اساس نیاز افزایش دهند و برخی از آنها از اوره به عنوان منبع عناصر نیتروژن استفاده میکنند که میتواند به راحتی رطوبت موجود در هوا را جذب کرده و باعث چسبیدن ذرات کود مرکب به یکدیگر شود. بنابراین، اغلب گفته میشود که گرانولاتور اکستروژن دو غلتکی یک گرانولاتور پودر خشک است که تأثیر بهتری در فرآوری گرانول برای مواد اولیه با رطوبت کمتر از 10٪ دارد. برای مواد مرطوب، باید از فناوری ضد سفت شدن لازم استفاده شود. برای ذخیره گرانولهای کود حاوی رطوبت به عنوان مواد اولیه کودهای مرکب، لازم است از سفت شدن آنها جلوگیری شود.
اصل و نیاز آبی گرانولهای پردازش گرانول اکستروژن کود مرکب
اصل کار گرانولاتور اکستروژن عمدتاً پودر خشک به عنوان ماده اولیه اصلی است. هنگامی که ماده شکننده فشرده میشود، بخشی از ذرات خرد میشوند و پودر ریز، شکافهای بین ذرات را پر میکند. در این حالت، اگر پیوندهای شیمیایی آزاد روی سطح تازه تولید شده نتوانند به سرعت با اتمها یا مولکولهای جو اطراف اشباع شوند، سطوح تازه تولید شده با یکدیگر تماس پیدا میکنند و پیوندهای نوترکیبی قوی تشکیل میدهند. برای اکستروژن غلتک، پوسته غلتک دارای یک شیار کروی مخالف است که به شکل کروی اکسترود شده است و ذرات اکسترود شده توسط قالب تخت (حلقهای) به صورت ستونی هستند.گرانولاسیون اکستروژن به رطوبت نسبتاً کمی نیاز دارد. اگر رطوبت خیلی زیاد باشد، لازم است یک سیستم خشک کن به فناوری پردازش اضافه شود.
راه حلی برای اثرات نامطلوب نوع جذب رطوبت منبع نیتروژن در فرآیند دانه بندی کود ترکیبی
مشکل اصلی فشردهسازی در فرآیند گرانوله کردن کود ترکیبی، عمدتاً میزان بالای آب ناشی از جذب آب توسط اوره منبع نیتروژن است. از نظر مکانیکی، شروع و سرعت "سوختگی آهسته" کودهای ترکیبی با افزایش میزان نیترات آمونیوم و کلرید پتاسیم افزایش نمییابد. به عنوان مثال، مخلوطی حاوی 80٪ نیترات آمونیوم و 20٪ کلرید پتاسیم نمیسوزد، اما حاوی مخلوطی از 30٪ خاک دیاتومه، 55٪ نیترات آمونیوم و 15٪ کلرید پتاسیم "سوختگی آهسته" قویتری ایجاد میکند.
ذرات کود ترکیبی با اوره به عنوان منبع نیتروژن، جاذب رطوبت بالا و نقطه نرمی پایینی دارند؛ بیورت و ترکیبات اضافی در دماهای بالا به راحتی تشکیل میشوند؛ اوره در دماهای بالا هیدرولیز میشود و در نتیجه آمونیاک از بین میرود.
این امر برای حل مشکل آب بالای ناشی از جذب آب توسط منبع نیتروژن ضروری است. کاهش منبع نیتروژن هنگامی که سوپرفسفات کلسیم وجود دارد، فسفر محلول در آب تجزیه میشود؛ هنگام تولید کودهای ترکیبی سوپرفسفات کلسیم-اوره، سوپرفسفات معمولی باید از قبل تصفیه شود، مانند آمونیاکی کردن، که میتواند ترکیبات اضافی را از بین ببرد، یا کلسیم، منیزیم، فسفر را اضافه کنید تا اسید آزاد سوپرفسفات را خنثی کند و آب آزاد را به آب کریستالی تبدیل کند، کیفیت محصول را بهبود بخشد، یا سولفات آمونیوم اضافه کنید که میتواند رطوبت محصول نهایی را کاهش داده و سختی محصول نهایی را تقویت کند. هنگامی که کلر وجود دارد، هنگامی که آمونیوم تبدیل میشود، اوره و کلر یک ترکیب اضافی تشکیل میدهند که تبلور را افزایش میدهد و این باعث میشود کود گرم شده به راحتی باعث تجمع محصول نهایی در حین نگهداری شود. بنابراین، کود ترکیبی با اوره به عنوان منبع نیتروژن باید به فرآیند خشک کردن و خنک کردن توجه ویژهای داشته باشد..به عنوان مثال، دمای خشک کردن نباید خیلی زیاد باشد، زمان خشک شدن نباید خیلی طولانی باشد، میزان رطوبت مشخص شده در استاندارد کیفیت باید رعایت شود، از پدیده ذوب در طول فرآیند تولید باید اجتناب شود و در طول فرآیند نگهداری نباید کلوخه شود.
موارد فوق دلایل رطوبت بالا در فرآیند دانهبندی گرانولاتور کود ترکیبی است که باعث فشردگی میشود. روش اصلی برای جلوگیری از فشردگی، استفاده از سیستم خشککن است. پیشتیمار مواد، افزودن عناصر و سایر روشها، به منظور تحقق فرآوری و حفظ غیرمخرب ذرات کود ترکیبی.
زمان ارسال: ۱۰ دسامبر ۲۰۲۲
